Dr Zofia Skołozdro (1896 - 1984)

Zofia Skołozdro urodziła się 15 maja 1896 r. w Chodorowie w woj. lwowskim. Do szkoły powszechnej i średniej uczęszczała we Lwowie. Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego i uzyskaniu świadectwa dojrzałości, rozpoczęła pracę nauczycielską w Szkole Powszechnej w Końskich w woj. kieleckim 31 sierpnia 1918 r.. Od 1 września 1919 do 31 sierpnia 1928 roku pracowała w Prywatnej Szkole im. dr Jana Niemca we Lwowie, następnie przez rok w XI Państwowym Gimnazjum im. Śniadeckich. W 1929 roku podjęła pracę w Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym Żeńskim im. Zofii Strzałkowskiej we Lwowie, gdzie uczyła do 15 października 1936 r. W tym czasie podjęła studia na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie, które ukończyła w 1932 r. uzyskaniem doktoratu z zakresu paleontologii i geologii. W następnym roku zdała egzamin kwalifikacyjny na nauczyciela szkół średnich, uzyskując prawo do nauczania biologii i geografii.

W połowie października 1936 r. Zofia Skołozdro przeniosła się do Sanoka, gdzie objęła stanowisko dyrektorki Prywatnego Gimnazjum i Liceum Ogólokształcącego Żeńskiego im. Emilii Plater. Funkcję tę pełniła do wybuchu wojny w 1939 r.

W czasie okupacji jest organizatorką tajnego nauczania, a w 1942 r. została przewodniczącą tajnej Powiatowej Komisji Oświaty i Kultury w Sanoku.

Po wyzwoleniu Sanoka spod okupacji niemieckiej dr Zofia Skołozdro wraz z innymi nauczycielami podjęła starania zmierzające do uruchomienia szkoły średniej, co udało się w drugiej połowie października 1944 r. Rozpoczęło wtedy działalność Państwowe Koedukacyjne Liceum i Gimnazjum im. Królowej Zofii, gdzie dr Zofia Skołozdro została zastępcą dyrektora.

Po utworzeniu 1 lutego 1946 r. Państwowego Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego Żeńskiego w Sanoku, została dyrektorką tej placówki. Podkreślić należy jej wkład w remont, a później rozbudowę budynku przy ul. Mickiewicza 11, gdzie od 1 września 1948 r. mieściła się nasza szkoła. W 1959 r. rozpoczęto budowę nowego skrzydła i sali gimnastycznej, które oddane zostały do użytku w 1962 r.

31 sierpnia 1970 r. przeszła na emeryturę, ale jeszcze przez 9 lat pracowała jako nauczycielka biologii i wychowawczyni internatu. W sumie w tutejszej placówce pracowała ponad 33 lata. Łącznie po uwzględnieniu pracy w tajnym nauczaniu i okresie przedwojennym jako nauczycielka i dyrektorka osiągnęła prawie 55-letni staż pracy pedagogicznej.

Od 1920 r. należała do Związku Nauczycielstwa Polskiego. Począwszy od 1944 r. była członkinią Stronnictwa Demokratycznego i aktywną działaczką władz powiatowych, wojewódzkich i centralnych tej organizacji. Przez kilka kadencji była przewodniczącą Powiatowego Komitetu, a później Miejskiego Komitetu SD. Była radną i przewodniczącą Komisji Oświaty Powiatowej Rady Narodowej w Sanoku, radną Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie. Pracowała społecznie w Lidze Kobiet. Aktywnie działała w LOP i ZBOWiD.

Za wyróżniającą pracę zawodową i aktywną działalność społeczno-polityczną otrzymała : Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złotą Odznakę Związku Nauczycielstwa Polskiego, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Medal 10-lecia Polski Ludowej, Medal 40-lecia Polski Ludowej, Medal Krajowej Rady Narodowej, Odznakę 1000-lecia Państwa Polskiego, Złotą Odznakę 25-lecia Stronnictwa Demokratycznego, Odznakę Zasłużony dla Sanoka, Odznakę Zasłużony dla Województwa Rzeszowskiego, Odznakę Za Zasługi dla Województwa Krośnieńskiego, Złotą Odznakę ZBOWiD i inne.

Zmarła 9 sierpnia 1984 r. Została pochowana na cmentarzu komunalnym przy ulicy Rymanowskiej w Sanoku.